Jaren terug waren we met vakantie in Julianadorp en zijn op de fiets naar Den Helder
gefietst om met de boot naar Texel te gaan. Daar hebben we gefietst op mooie
weggetjes door de duinen en bos.
Mijn vrouw Oena heeft regelmatig een opmerking tijdens het fietsen: “dit is een mooie
weg voor de motor”. Dus zitten er af en toe wegen in mijn routes naar aanleiding van
haar opmerkingen. Zo kwam zij met de opmerking om een motorrit van de MTS naar
het eiland te maken. Zij heeft regelmatig een opmerking: dit is een mooie weg voor de
motor. Daarom zitten er af en toe wegen in mijn routes naar aanleiding van haar
opmerkingen. Ook in de route ‘Tot De Knipe en terug 250km’.
Toen ik in de 1 e periode, jaren geleden, in de TC zat heb ik haar idee voorgesteld om
naar Texel te gaan rijden. Reactie? ‘We goan toch gain 400 km kilometers rieden om
doar op dat aailand even rond te rieden?!’
Nu hebben we dat toch gedaan en Dick B. zal daar een verslag van maken. Ik heb de rit
dus voor mij zelf de ‘Oena’s Texelrit’ genoemd.
Het was toch wel een zeer geslaagde dag. Bedankt Roel voor deze mooie route.

Frans.

Zondag 8 september was er een nieuwe activiteit gepland, voor het eerst in de lange MTS geschiedenis. Een route inclusief overtocht naar het grootste Waddeneiland Texel.

Om circa 8 uur verzameling van de deelnemers bij de strategisch gunstig gelegen McDonald’s in Eelderwolde. Deze plaats was voor iedereen goed bereikbaar, zeker omdat de nieuwe zuidelijke ringweg om Groningen net daarvoor was opengesteld voor het verkeer. Het eerste mooie stukje weg hadden de meeste deelnemers dus direct te pakken. Er werd nog wel een beetje regen verwacht maar al met al waren de weergoden ons gunstig gezind en bleef het op een paar spetters na droog.

De route naar de boot voor de overtocht vanuit Den Helder was eigenlijk wat aan de saaie kant. Want ik denk, dat ik voor de meesten van ons spreek, dat bochtige wegen toch het mooiste zijn om te rijden. Ook op Texel waren het geen haarspelden of lange bochten om te nemen, maar wel weer mooie polderwegen en smalle weggetjes door de duinen. Ook werd het meest noordelijkste puntje van Texel bereikt, gemarkeerd met de “Vuurtoren van Eierland”.

Voor diegenen die nu denken: “Ik heb niets gemist!” kan ik zeggen, dat dat zeker niet waar was. Want de omgeving op het eiland was werkelijk schitterend. Duinen, dorpjes en weggetjes, dit tezamen met de overtocht met de veerpont liet je direct denken, dat je weer in een mooi stukje buitenland zat. Het voelde als een verlenging van de nog kort geleden vakantietijd. Dit alles samen met de werkelijk stralende weersomstandigheden maakten er een perfecte dag van. Heerlijk genoten van de dag.

Met hartelijke dank aan de organisatoren van deze rit,

Dick B.